เรื่องราวของ ‘ป๊อก ไพโรจน์ พิเชฐเมธากุล’ ศิลปินที่ตัดสินใจออกจากบ้านเกิดที่กรุงเทพฯ ไปตามหาความฝันในนิวยอร์กเกือบสิบปี จนวันหนึ่ง ได้เกิดเหตุการณ์ที่เปลี่ยนการสร้างงานศิลปะของเขาไปอย่างสิ้นเชิง
จากความฝันที่จะมีงานในแกลเลอรีดัง
เขาหันมาใช้ท้องถนนเป็นสตูดิโอ มีคนไร้บ้านเป็นแบบ รวมทั้งเป็นครูผู้สอนความหมายของคำว่าบ้านและชีวิต
กว่า 7 ปี 700 ชีวิต
กับการวาดภาพคนไร้บ้าน
จากนิวยอร์ก ปารีส ลอนดอน กรุงเทพฯ
ถึงค่ายผู้ลี้ภัยโรฮิงญาที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่บังกลาเทศ
นี่คือการเดินทางที่เต็มไปด้วยการแลกและการจ่ายราคา
การดูถูก สูญเสีย ล้มลง และลุกขึ้นพิสูจน์ตัวเองไม่รู้กี่ครั้ง
แต่เป็นการเดินทางที่ทำให้เขาได้ทบทวนความหมายของ
‘บ้าน ความหวัง ศิลปะ และชีวิต’ ในแบบที่เราอาจไม่เคยมองเห็น
กรุณารอสักครู่